Synopsis

Een serie moordenaar zijn is niet echt een vak dat je van vader op zoon doorgeeft maar in deze Artik lijkt het er wel op dat Tom Botchii Skowronski suggereert dat het allemaal mogelijk is. Geobsedeerd door comics en met een ietwat vreemde smaak voor humor wordt de zoon door z’n vader opgeleid in het vak; dat dit niet van een leien dakje loopt mag voor de hand liggend zijn. De moorden zijn brutaal, wreed en zelfs voor de jongen die opgegroeid is tussen deze wreedheden is het allemaal een beetje moeilijk te verwerken. Als hij plots bevriend geraakt met een mysterieuze man die veel interesse toont in z’n familie komt z’n dagdagelijkse leven op een helling te staan en moet hij keuzes maken die hem niet in dank zullen afgenomen worden.

Artik, voegt geen nieuwe elementen toe die baan brekend zijn of grens verleggend, het is ook geen film die toonaangevend is of die de genre elementen herdefinieerd. Neen, het is daarentegen een solide horror film die gemaakt is door een fan van genre voor de fans en dat is duidelijk te zien aan Artik.

Serial killing isn’t generally a profession that gets passed down from father to son, but with Artik, Tom Botchii Skowronski floats the possibility. Obsessed with comics and possessing an offbeat sense of humour, the son is coached in the discipline by his father; that it’s not a smooth ride is only to be expected. The murders are brutal and sadistic, and even for a boy who grew up amid such atrocities, it’s hard to cope. When, out of the blue, he’s befriended by a mystery man who’s curious about his family, his home life is put in jeopardy, and he’s faced with some difficult choices.

Artik doesn’t add game-changing or envelope-pushing elements. It’s neither a setter of trends, nor does it redefine any genre tropes. No, but as a viewing of the film will make clear, it’s a pure horror movie, made by a fan of the horror genre for other horror fans.

Video & Photo

1 videos 2 photos

Showtime

Select a cinema

  • Sint-Lodewijkscollege – ZAAL 1