JUMANJI : WELCOME TO THE JUNGLE (2018)

jumanji welcome to the jungle

Ik wist niet helemaal wat te denken van een vervolg op ‘Jumanji’. Echt nodig leek het me niet en gezien de hele reeks zwakke sequels en reboots leek deze film me gedoemd om op niks te trekken. Maar toen zag ik de trailer en leek het me wel een leuk idee. En wonder boven wonder, dit vervolg slaagt erin om met zijn eigen origineel verhaal eentje van die weinige reboot/sequels te zijn die echt slagen. Als vier jongeren tijdens het nablijven een videospel genaamd ‘Jumanji’ ontdekken worden ze er plots letterlijk in opgezogen en veranderen ze in levende versies van hun personages die de jungle van Jumanji moeten redden uit de handen van een kwaadaardige snoodaard (of wat anders….) door een kostbaar juweel terug op zijn plaats te zetten, en dit aan de hand van elk drie levens of het is game over. Een onzekere nerd krijgt hier het lichaam en leiderschap van Dwayne Johnson, die tegelijk het gespierde leidinggevende personage speelt dat hij de laatste tijd meestal speelt maar ondertussen is hij verschrikkelijk onzeker en voortdurend aan het jammeren. Dan is er de buitenstaander die graag altijd sarcastisch is en iedereen beledigt om hen vooral niet te dichtbij te laten komen die belandt in het lichaam Karen Gillan die er, aan haar outfit te beoordelen, een veel zelfzekerder personage is dan het onzekere meisje dat in haar lichaam huist. De grote populaire footballspeler verandert in Kevin Hart, een onderdeurtje dat de sidekick is van de leider van de groep en vooral graag loopt te klagen. Maar de beste rol van deze hele film is toch wel het egocentrische, populaire tienermeisje dat in het lichaam van Jack Black huist. Alle vier de acteurs vertolken hun rol met verve en vooral Jack Black steelt de show, niet enkel door zich met plezier te gedragen als een verwend tienermeisje maar ook door zich te gedragen als een verwend tienermeisje dat er plots achterkomt dat ze over alle mannelijke attributen beschikt. Hun queeste om de jungle te redden en terug te keren naar de echte wereld bevat gigantisch veel humor, avontuur en zowaar zelfs ook wat romantiek en zelfbesef. Over de rest van de cast kan er ook al niet geklaagd worden en het verhaal is veel rechtlijniger dan het aanwezig zijn van vier (!) scenaristen zou doen vermoeden. Visueel valt er ook niets te klagen over de film, alhoewel ik soms net ietsje te veel CGI dierengeweld voor mijn neus zag voorbijgaan (maar als je erover denkt is het origineel nu ook niet veel beter). Ook zitten er genoeg leuke kleine verwijzingen naar de eerste film, waarschijnlijk bedoelt voor het publiek van mijn leeftijd. Alles gecombineerd is ‘Jumanji : welcome to the jungle’ de perfecte avontuurlijke familiefilm, waar zowel jong als oud zich ferm mee zal amuseren.

Mijn score : 9/10