THE X-FILES 11.02 THIS (2018)

this the x-files

Aandacht, aandacht! Hier volgen toch wel genoeg spoilers om de aflevering ‘This’ van ‘The X-Files’ te verknallen als je hem nog niet gezien hebt. Bij deze heb ik u gewaarschuwd, beste lezer, dus kom achteraf niet klagen. Probeer uw nieuwsgierigheid te overwinnen en wacht met deze review te lezen tot na u deze aflevering hebt gezien. Bent u er klaar voor? Daar gaan we dan.

Ik had heimelijk gehoopt dat de tweede aflevering van het elfde seizoen van ‘The X-Files’ net zoals het vorig seizoen plots een gigantische sprong in kwaliteit ging maken en veel beter zou zijn. Nu was de openingsaflevering van seizoen elf wel minder slecht, deze tweede aflevering heeft nog altijd net iets te veel fouten om goed te zijn. Het verhaal is tof gevonden en schrijver/regisseur Glen Morgan heeft een leuke ideeën, maar het tempo van deze aflevering doet vermoeden dat deze verhaallijn eerder geschikt was voor een dubbelaflevering de oude serie, toen ze nog vierentwintig afleveringen hadden in plaats van tien. Alhoewel dat ook aan de uitwerking kan liggen, die nogal gehaast en toch ietwat geforceerd overkomt. Het opnieuw verschijnen van een oude bekende en de verhaallijn daaromheen is best wel tof gevonden, en de herintroductie van de schaduwregering is hier beter uitgewerkt dan in de vorige aflevering, met een glansrol voor Barbara Hershey, u misschien bekend van recent werk als de controlefreak/feeks van een moeder in ‘Black Swan’ of de feeks van een moeder in het tweede seizoen van ‘Once upon a time’ (misschien merkt u ergens een rode draad). Ze deed al mee in de eerste aflevering maar kreeg in amper vijf minuten niets te doen, terwijl ze hier toch belangrijke rol speelt waar we ook te weten komen dat de schaduwregering Mulder wil rekruteren om de Smoking Man tegen te werken (iets dat al opdook in de vorige aflevering maar hier beter is uitgewerkt). Er zijn genoeg dingen om aangenaam te vinden in deze aflevering, de verhaallijn rond een artificial intelligence om het belangrijkste van de mensheid in stand te houden, het feit dat geheime militaire afdelingen zoveel jaar later vervangen worden door privé-bedrijven en huursoldaten met soms een afgrijselijk Russisch accent en het feit dat al die bedrijven blijkbaar toegang hebben tot gedigitaliseerde X-Files. Maar ik heb wat problemen, niet enkel met het tempo van de aflevering en al die onthullingen maar de personages laten het soms toch ook wat afweten. Skinner is de enige die hen kan/wil helpen, dus zou Mulder zich wel wat minder overdreven vijandig mogen gedragen. Het feit dat de FBI op de shit-list van de regering staat vind ik toch ook wat vreemd, alhoewel het helpt verklaren waarom Mulder en Scully in amper tien minuten plots voortvluchtig zijn. En hoewel ik de humor kon appreciëren was deze toch ook tamelijk geforceerd, gaande van Scully die zich ergert aan de twee jongens achter haar op de bus (Gillian Anderson haar echte zonen), Mulder die probeert hip te klinken (‘Scully, you were totally adorbs’…) of Scully die een Hannibal Lecter-referentie doet. Ik wist niet of ik moest lachen of ineen krimpen.Het helpt wel om te zien dat de acteurs zich duidelijk amuseren, alhoewel het heel deze aflevering lijkt alsof Gillian Anderson een serieus zware snotvalling heeft. Blijkbaar is deze aflevering aan ‘Nort by Northwest’ van Alfred Hitchcock, wat ik maar zal geloven aangezien ik de film nog nooit gezien heb en zelf zag ik ook wel een invloed van hun eigen afleveringen van vorige seizoenen waarbij artificial intelligence een grote rol speelt. Dus eindig ik deze review zoals ik hem begonnen ben. De ideeën zijn leuk, maar de uitwerking is iets te gehaast en geforceerd. Maar omdat ik nu éénmaal een superfan ben, kan ik ze dat wel vergeven. Een volgende aflevering zou ik wel liever een gematigder tempo zien en een minder hoog Hollywood film-gehalte.

Mijn score : 7/10