STAR TREK : DISCOVERY (2017) 1.1 ‘THE VULCAN HELLO’ & 1.2 ‘BATTLE AT THE BINARY STARS

star trek discovery poster

Ah, ‘Star Trek’. Andere mensen hebben dierbare herinneringen uit hun jeugd waar ze vrolijk ravotten met hun vriendjes in het mooie weer, mijn dierbare herinneringen bestaan daarentegen uit het bekijken van ‘Star Trek : Deep Space Nine’ en ‘Star Trek : Voyager’ zo rond 17u op zondag op Kanaal Twee (voor diegenen die oud genoeg zijn, toen het logo nog een strand met ruisende palmboompjes was). Wat ik toen nog niet wist, was dat deze franchise echter tijdelijk op zijn einde zou komen. Na het einde van ‘Star Trek : Voyager’ en de tiende film in de franchise ‘Star Trek : Nemesis’ leken mensen even hun buik vol te hebben van Star Trek. Tot overmaat van ramp kregen we toen ‘Enterprise’, een ‘Star Trek’-serie die zo saai was dat ik het halverwege het tweede seizoen maar opgaf. Nu hebben al de series wel eens een minder momentje, maar ‘Enterprise’ was op zichzelf helaas een minder momentje en de tijdelijke nagel aan de doodskist voor ‘Star Trek’. Maar een geldkoe is nu éénmaal een geldkoe en een paar jaar later besluit Paramount de films te rebooten onder leiding van J.J. Abrams. Door middel van een alternatieve tijdlijn vertellen ze in drie films de lotgevallen van de eerste crew van de Enterpise. Nu zijn het alledrie geen slechte films, maar dat typische ‘Star Trek’-gevoel was verdwenen. Door er zodanig veel actie en humor in te steken voelde ik me net dat ietsje meer alsof ik naar, welja, ‘Star Wars’ zat te kijken. De derde film ‘Beyond’ was nog de dichtste stap naar het klassieke ‘Star Trek’-gevoel. Om dan helaas niet echt veel succes te hebben…. Maar geen paniek, het bleek dat er plannen waren voor een grootste serie, zo’n twaalf jaar na het ten ondergaan van ‘Enterprise’. Nu valt het niet te ontkennen dat het televisielandschap sterk verandert is in die twaalf jaar, maar vooral in de laatste paar jaren, met de opkomst van Netflix en nu ook andere streamingdiensten en het fameuze fenomeen ‘binge-watchen’. De oude formule van de voorgaande series zou niet meer werken, maar eerlijk gezegd had ‘Enterprise’ al lang bewezen dat ‘Star Trek’ aan een nieuwe formule toe was en dat daar niet persé een reboot voor nodig was. En ja hoor, ‘Star Trek : Discovery’ werkt. En hoe! Het slaagt erin om iets redelijk nieuws te doen voor ‘Star Trek’ en toch net dat gevoel van de oude series te bewaren. Originele showrunner Bryan Fuller had het idee er een anthologie-serie van te maken in de trend van ‘American Horror Story’ waar elk seizoen een ander verhaal brengt, maar het is niet duidelijk hoezeer dat nog doorgaat nu hij wel nog actief is betrokken bij de serie maar niet als showrunner. Als ‘Stranger Things’ een voorbeeld is zullen ze wegens grote populariteit wel dezelfde personages blijven gebruiken. Maar hoe zijn de eerste twee afleveringen? Propvol met actie, dat alleszins. Ons hoofdpersonage is Michael Burnham, laat u niet misleiden door de naam, het gaat hier over een vrouw, de Nummer 1 oftewel Lieutenant Commander, wat als ik Wikepdia mag geloven zo neerkomt op de Belgische rang van Korvetkapitein. Ze doet de ontdekking dat na een 100-jarige afwezigheid de Klingons opnieuw opduiken en laten we zeggen dat ze er niet zijn met vreedzame bedoelingen. Er gebeurt zodanig veel in deze twee afleveringen dat ik al bang was dat de personages er niet echt zouden toe doen maar iedereen zet zijn rol goed neer, voor zover ze veel screen time krijgen in twee afleveringen van 40 minuten. Naast Sonequa Martin-Green als de koppige maar vastberaden Michael valt vooral Doug Jones op als Saru, een personage waarmee ze constant in de clinch gaat. Maar ook Michaelle Yeoh staat haar mannetje, of is dat haar vrouwtje, als kapitein van het schip ‘Shenzhzou’, als ze tegen wil en dank geconfronteerd word met de Klingons. Dat deze serie puur ‘Star Trek’ is toont zich al gauw in het dilemma dat de Federatie vreedzaam is maar zichzelf wel zal moeten verdedigen als de Klingons iets uithalen. En wat dacht u anders, het zijn Klingons, wanneer hebben die ooit vreedzame bedoelingen gehad.? De Klingons zien er in deze versie uit zoals de Klingons in de korte glimps die we ervan opvingen in ‘Star Trek Into Darkness’. De make-up is dan wel prachtig gedaan, het design van hun schepen en uniformen is nogal, zeg maar, opvallend. Wat niet wil zeggen dat het er niet prachtig uit ziet. Dat gaat trouwens op voor alles in deze twee afleveringen. Nu ligt het tempo van de serie wel nogal hoog en als ze zoveel belangrijke gebeurtenissen in afleveringen van 40 minuten willen proppen (of toch alleszins in de eerste twee) hoop ik dat er ook nog plaats is om andere personages dan Michael een achtergrond te geven. En als er per week pas een nieuwe aflevering moet uitkomen zou ik liever van die cliffhangers gespaard blijven, maar ik vrees dat ik verder zal mogen dromen. Deze eerste twee afleveringen slagen er wel perfect in dat oude ‘Star Trek-gevoel terug te roepen dat ik miste met de nieuwe films, maar tegelijkertijd injecteren ze na al die jaren eindelijk eens een ‘Star Trek’-serie met genoeg actie en een hoog tempo waar het misschien na al die jaren wel eens behoefte aan had. Ik ben alleszins niet ontgoocheld en meer dan enthousiast om te zien wat de volgende 13 afleveringen zullen brengen.

Mijn score : 8,5/10