BATMAN AND HARLEY QUINN (2017)

batman and harley quinn

Ik ga deze review beginnen met te vermelden dat ik een fan van het eerste uur ben van Harley Quinn. En met het eerste uur bedoel ik dat ik al fan was vanaf haar creatie in eentje van mijn en veel andere favoriete series begin jaren 90: ‘Batman : the animated series’. Jaren later nog altijd een fantastische serie, met prachtige animatie, zowel de oorspronkelijke animatie, met een tijdloos decor en vrouwen die er allemaal uitzagen als pin-ups uit de jaren 40, als de animatie van de latere seizoenen, ook gebruikt in deze film ,met dezelfde tijdloze decors maar een strakkere animatie die ook in deze film gebruikt is en er zoveel jaren later nog altijd fantastisch uit ziet. Maar behalve prachtige animatie was deze serie verantwoordelijk voor het uitvinden van een fantastisch personage dat ondenkbaar lijkt, een vriendin voor de Joker. Dokter Harleen Quinzel valt als een blok voor de psychopatische clown als ze hem moet behandelen in sessies, waardoor ze hem uiteindelijk helpt ontsnappen uit Arkham, zelf een kostuum uithaalt en zijn vaste handlanger wordt. Vlug genoeg groeide ze uit tot het meest populaire personage van de serie, met diverse afleveringen met haar en beste vriendin Poison Ivy die kwaaie streken uithaalde of waar ze zelfs, op een paar gelegenheden, Batman helpt. Helaas zorgen makers Paul Dini en Bruce Timm ervoor dat Harley haar obsessie haar altijd terug doet keren naar de Joker, ongeacht hoe zeer hij haar fysiek en mentaal mishandelt. Geen beter voorbeeld is er daarvoor dan eentje van de laatste en beste afleveringen van de serie, ‘Mad Love’, waarin de oorsprong van Harley uit de doeken wordt gedaan, waarna de Joker haar probeert te vermoorden maar ze hem tegen het einde van de aflevering toch weer vergeeft. Deze aflevering werd niet veel later door DC en Paul Dini gebruikt als oorsprong in de comicwereld en sindsdien is Harley Quinn een steeds populairder wordender personage dat zich de laatste jaren uitstekend lijkt te redden zonder de Joker. Nu keert maker Bruce Timm na zoveel jaren eindelijk terug met een film in de stijl van ‘Batman : the animated series’ en het fan-favoriete personage Harley Quinn. En ik was toch wel ietwat bang, aangezien slechts een deel van het duo dat Harley Quinn creëerde terugkeert, met de pijnlijke afwezigheid van Paul Dini maar ook de originele stem van Harley Quinn, Arleen Sorkin niet leek terug te keren. Die eerste vrees werd helaas een klein beetje waarheid. ‘Batman and Harley Quinn’ is een plezante en luchtige film, maar ook niet meer dan dat. Je zal geregeld goed lachen maar echte emotie komt enkel te pas aan eentje van de slotscènes. Poison Ivy en Jason Woodrue/The Floronic Man willen tesamen de ‘veggie-apocalypse’ tot stand brengen, waarbij elk levend wezen plantaardig zal worden. Batman en Nightwing (een volwassen Robin) hopen dit plan te kunnen stoppen met de hulp van Harley Quinn. Terwilj Nightwing op jacht gaat naar Harley Quinn neemt ze hem gevangen waarna ze…seks met hem heeft. Hoewel de hele film in de stijl is van de ‘Batman’-tekenfilmserie, inclusief een machtige openingscredits-scène in Pink Panther stijl, is de toon van de film volwassener dan de serie met veel seksueel getinte humor. Dat was voor mij toch even wennen. Al is het wel plezant. De verleidingsscène van Nightwing was een bizarre draai, waarschijnlijk bedoelt om Batman zo afkeurend mogelijk te laten kijken, maar gelukkig besteed de rest van de film er geen aandacht meer aan. Na dat punt verschijnt Harley weer in haar eerste en beste kostuum, van de hand van wie anders dan Bruce Timme en volgt een hilarische trip waarin Batman, Nightwing en Harley de wereld moeten gaan redden. De combinatie van de verantwoordelijke volwassen Batman met hopen droge humor die op stap is met spring-in-het-veld Harley Quinn is ronduit fantastisch, waardoor zelfs een scène met scheetjes in de Batmobiel grappig worden. Batman van dienst is de bekendste Batman-stem Kevin Conroy, van de originele ‘Batman’ animatieserie. Mijn tweede grote vrees was gelukkig onterecht want actrice Melissa Rauch (Bernadette uit ‘The Big Bang Theory) blijkt een waardige vervanger voor Arleen Sorkin, vooral dankzij haar versie van ‘Hanging on the telephone’ van Blondie, gezongen met volle overtuiging en het totaal ontbreken van muzikaal talent en haar onvergetelijke pleidooi halverwege de film om de wereld te gaan redden dat eindigt met een hilarische huilbui na de woorden ‘WHAT IF I FORGET TO WATER MYSELF?’. Ook Paget Brewster (Emily Prentiss uit ‘Criminal Minds’ ) doet een stem die goed doet denken aan haar voorganger uit de animatieserie. Maar de hele stemmencast is wel plezant. Zoals de hele film. Verwacht je aan een leuke komedie met niet al te veel plot, geweldig veel humor, een goede stemmencast, een ongelooflijk vrolijke jazzsoundtrack en mooie animatie. En veen Harley Quinn (meer moest ik al niet hebben)!

Mijn score : 8/10