ANNABELLE : CREATION (2017)

annabelle creation

Het is moeilijk te zeggen wanneer mijn fascinatie voor kwaadaardige poppen is begonnen. Het kan liggen aan een overactieve verbeelding en een rij knuffels die je op jonge leeftijd aankijken met die levenloze, zwarte kraaloogjes. Het kan ook liggen aan het feit dat rond mijn acht jaar mijn favoriete ‘Kippenvel’-boeken gingen over een kwaadaardige buiksprekerspop (ook gebruikt in de recente film ‘Goosebumps’ maar dan meer voor komisch effect dan in de boeken). Een jaar of twee later zag ik dan eentje van de griezeligste afleveringen van ‘The X-Files’ geschreven door Stephen King over een kwaadaardige pop die Scully het leven zuur maakt op haar vakantie (de aflevering blijft griezelig, ik heb hem nog maar een paar maanden geleden nog eens gezien). En in datzelfde jaar kreeg ik mijn introductie in ‘Child’s Play’ met ‘Bride of Chucky’, waarop ik natuurlijk alle films uit de serie moest zien. Dus vanop jonge leeftijd is het ‘kwaadaardige poppen’-genre (is dat een genre?) al eentje van mijn favoriete onderstromen van de horror. En hoewel ik aanvankelijk niet wist of ‘The Conjuring’ goed zou zijn, bleek het beste personage dan nog wel in een subplot van deze film te zitten, de kwaadaardige pop Annabelle, in staat tot duivelse daden zonder zelfs schijnbaar maar te bewegen. Dat verdient een eigen film, zou je zo denken. En ja hoor, in 2014 was hij dan daar, ‘Annabelle’. En helaas, saai en irritant zijn de enige twee woorden die bij me opkomen als ik aan die film denk. Maar bon, niet veel later kwam ‘The Conjuring 2’ uit waarin ook weer Annabelle present was en eigenlijk ging het haar weer best goed af. Dus was ik bereid ‘Annabelle : Creation’ een kans te geven, ook al omdat hij geregisseerd zou worden door de maker van het verrassend goede ‘Lights Out’. Het resultaat? Hoewel stukken beter dan zijn voorganger is deze film helaas niet van hetzelfde niveau als de twee ‘Conjuring’-films. De film op zich is meestal een heel erg cliché horrorfilm, maar op een positieve manier. Misschien zijn er net iets teveel jump scares, maar de spanning is goed opgebouwd en het verhaal verveelt nooit, hoewel de schrijver dezelfde is van de vorige ‘Annabelle’-film. Maar deze film leunt meer aan tegen de mythologie van het ‘Conjuring’-universum (en vergis je niet, met deze film is het waarschijnlijk een officieel universum, met een knipoog naar de volgende spin-off) wat aan de ene kant werkt omdat niet alle aandacht exclusief naar Annabelle de pop moet gaan maar helaas betekent het ook dat je het gevoel hebt dat je dit al allemaal eens hebt gezien. Al bij al is dit een geslaagde film, maar je zou net dat ietsje meer willen of net dat ietsje anders om er een een echt opmerkelijke film van te maken. Als ‘Conjuring’ dan toch een universum moet worden, laat ze dan es iets gewaagder proberen en wat minder clichés naar voren brengen. Een mens mag dromen. Zonder aangestaard te worden door demonische kraaloogjes.

Mijn score : 7,5/10