TRANSFORMERS : THE LAST KNIGHT (2017)

transformers the last knight

Ah, de ‘Transformers’-films. Wat begon als een schuldig pleziertje evolueerde langzaam maar zeker per film meer en meer naar regelrecht ramptoerisme. Niets is minder waar met deze vijfde toevoeging, waarvan ik sterk de indruk krijg dat het een soort van filmische middelvinger is naar de critici en het publiek, waar regisseur Michael ‘Boom Boom!’ Bay en zijn vier scenaristen besluiten de formule nog wat te veranderen door er los over te gaan. Dat begint al met het willen opzetten van een soort van mythologie waar mensen en Autobots blijkbaar een verbond hadden in de Middeleeuwen ten tijde van Camelot. Na een dikke tien minuten veldslag met de nodige ontploffingen vliegen we naar het heden, waar Optimus Prime blijkbaar op weg is naar zijn thuisplaneet en de aarde ondertussen in rep en roer staat vanwege Decepticons die arriveren en de boel op stelten zetten, waardoor Autobots door de hele wereld (behalve Cuba) gezien worden als misdadigers die moeten worden opgepakt (wacht, wat?). En ga zo maar door…. .De plot van deze film is tegelijk doodsimpel en nodeloos verwarrend, met dank aan het bijeen smijten van oude personages met nieuwe personages en een poging tot een nieuwe mythologie, die hopeloos slecht is uitgewerkt. Ondertussen blijft het basisverhaal natuurlijk ‘vind dat ene object om de wereld te redden dat slecht door één persoon kan worden gevonden en door één ander gehanteerd worden’. Ondertussen is er nog een bizarre subplot voor Optimus Prime en de maker/godin van zijn thuiswereld (wacht, wat?) die uiteindelijk opgaat in de rest van het verhaal. Men mag niet vergeten dat het doelpubliek van deze film toch wel tienjarige jongens blijft dus er zit meer dan genoeg humor in deze film, die helaas al even belegen is als een brood van een jaar oud. Dat gezegd zijnde, er zijn zoveel kluchten dat zelfs ik toch af en toe es moest lachen. De acteurs zijn allemaal goed maar behalve Mark Wahlberg en Anthony Hopkins hebben ze niet veel te doen. Die laatste lijkt trouwens vooral aanwezig te zijn voor zijn (waarschijnlijk heel erg hoge) loonstrookje, want telkens hij een ‘humoristische’ opmerking maakt lijkt het hem bijna zichtbaar pijn te doen. Josh Duhamel keert ook terug maar heeft bitter weinig te doen. Dan hebben de dames meer te doen, die staan vooral sexy te wezen (de jongere actrice voor het doelpubliek, de sexy schooljuffrouw voor hun vaders). De enige nieuwe Transformer die echt indruk maakt is Anthony Hopkins zijn ‘bediende’, die best wel grappig is de eerste tien minuten maar daarna pijnlijk irritant begint te worden. Het lijkt alsof ik het hier allemaal afbreek, maar met het grootste budget zou deze ‘Transformers’-film ongelooflijk mooi zijn om naar te kijken, met nog betere CGI dan de vorige vier films. Tenminste, als het frame langer zou stilstaan dan drie seconden alvorens we naar een andere locatie gaan of er iets ontploft. ‘Boom Boom!’ heeft duidelijk zijn plezier met het filmen van IMAX-camera’s en creëert zo indrukwekkende scènes, maar het probleem is dat je soms niet weet waar te kijken. Ook is het switchen van het frame nogal iets dat kan afleiden, aangezien hij het bijna elke vijf seconden lijkt te doen. Kijk, de tienjarige in mij was tevreden met übercoole gevechten en de komst van Transformer-draak (de volle zes minuten, in een film van twee uur en een half). Maar zelfs hij had moeite om de volle duurtijd wakker te blijven. In een rechtvaardige wereld is deze film de doodsteek voor de franchise. Maar aangezien we nu eenmaal in deze wereld leven zei de volwassen man achter mij veel te enthousiast : ‘Amai, dat was machtig!’ Dus moet ik toch de conclusie trekken dat ‘Boom Boom!’ het publiek geeft wat ze willen. Ach wat, als de zesden uitkomt zla ik vast toch gaan kijken. Al was het maar voor dezelfde reden als ik naar de vijfde ging kijken, om nog es uit mijn kot te komen.

Mijn score : 5,5/10