THE BYE BYE MAN (2017)

the pee pee man

In tegenstelling tot wat je zou denken, is de titel wel het minste probleem in deze film. Alhoewel ik persoonlijk eerder voor ‘de sinistere kapstok’ of ‘het nachtkastje van terreur’ was gegaan. Deze film begint in het jaar 1969, waar een man na de vraag ‘Wie heb je het verteld?’ mensen begint neer te kogelen met een shotgun, zichzelf ondertussen steeds maar verontschuldigend (daar zijn z’n slachtoffers veel mee…). Dan verschijnt een rijdende trein en de titel. Die trein zal je nog een paar keer zien passeren, maar verwacht van deze film geen verklaring waarom. Dan gaan we naar drie collegestudenten (een koppel en zijn beste vriend, ja, want dat zal uiteraard geen problemen gaan geven later) huren een huis buiten hun campus om wat te ontsnappen aan het collegedrama (alsof drie personen niet al genoeg is om drama te creëren….). Het huis is vrij verwaarloosd en meer dan een tikkeltje griezelig maar bon, als we al moeten geloven dat collegestudenten wiens ouders geen miljonairs zijn in het Amerikaanse collegesysteem een huis kunnen huren, dan verwacht je ook geen luxeparadijs. En dan begint het allemaal…. Om eerlijk te zijn is het eerste halfuur zo slecht niet, de plot is wat vreemd en onsamenhangend en de drie hoofdpersonages zijn domme eikels, maar het geheel heeft best een griezelig sfeertje, inclusief nachtkastje met vreemde teksten erin gekrasd en een lange zwarte jas die het geheel er doet uitzien alsof er daar in de hoek van de kamer een man staat met een kap over zijn hoofd…. Maar dan loopt alles uit de hand. In plaats van de Amerikaanse urban legend te gebruiken waar het oorspronkelijke kortverhaal op gebaseerd is, oppert iedereen ervoor dat niemand iets mag te weten komen over wie of wat The Bye Bye Man nu daadwerkelijk is of zodra het moment dat je nog maar aan hem denkt (wel iets uit de oorspronkelijke urban legend) is hij daar al. Maar zelf doet hij niet veel, behalve iedereen wild doen hallucineren wat de vertrouwensband tussen de drie ‘vrienden’ geen deugd doet en aanleiding geeft tot een hele hoop bloederige (zelf)moorden. Deze film werd oorspronkelijk PG-13 uitgebracht in Amerika maar aangezien dit de ‘Unrated’ cut is mocht er hier blijkbaar wel een hoop geweld, bloed en een heel klein beetje seks in (je zal mij niet horen klagen). De personages gedroegen zich misschien ietwat dom in het eerste halfuur maar voor de rest van de film slaan ze over in een combinatie van debiel en hysterisch. Carrie-Anne Moss duikt in het laatste half uur op als ongelooflijk incompetente politieagente en,was dit een film van Warner Brothers in plaats van Universal, dan had ik gedacht dat ze elk moment had kunnen zeggen dat er een fout in de Matrix is. Ah ja, Faye Dunaway doet ook vijf minuten mee. Om alles af te kappen is er nog een einde met ongelooflijk slechte CGI om ons alweer iets te brengen uit de originele volksvertelling, wat voor het publiek geen zin heeft tenzij ze het originele kortverhaal hebben gelezen. Het ergste is nog dat het originele kortverhaal genoeg inhoud heeft voor een oprecht goede horrorfilm. Maar helaas koos Hollywood ervoor om een film te maken over domme tieners die zich moeten verdedigen tegen een dreiging die geen uitleg krijgt waardoor je je vooral zit af te vragen waarom die verdomde munten maar op de grond bljiven vallen… Ahja, een schrale troost, Hollywood doet tenminste nog een poging om horrorfilms te maken…

Mijn score : 5,5/10