KING ARTHUR : LEGEND OF THE SWORD (2017)

king arthur legend of the sword

Vorige week voor zag ik een toch wel heel erg flitsende trailer voor deze film passeren. En ik kon het niet helpen, ik wou hem zien. Het is niet dat Guy Ritchie ooit grootste films heeft gemaakt, maar ze zijn toch altijd op zijn minst plezant. Hij en Robert Downey Jr. hebben dan misschien niet de beste Sherlock Holmes ooit gebracht, maar op zijn minst wel een heel erg entertainende Sherlock Holmes. Met deze nieuwste versie van koning Arthur niet anders. In een nobele poging om een ietwat gewijzigde versie te brengen heb je blijkbaar Magiërs en Mensen, die lang genoeg in vrede hebben geleefd tot Magiër Mordred een oorlog start met koning Uther (Eric Bana, de drama-Hulk) waarbij de koning hem verslaat met behulp van het zwaard Excalibur, gesmeed door Merlijn (gezicht handig verborgen onder een kap). Maar helaas, het is al te laat. Alles lijkt peis en vree maar Uther zijn broer Ambrosius (Jude Law, zijn eeuwige stoïcijnse zelf, zelfs als de slechterik) wil de macht en gaat een duivelse deal aan om zijn broer op bovennatuurlijke wijze te vermoorden. Hierbij speelt hij echter Excalibur kwijt en besluit hij zijn jong neefje in een bordeel te droppen, waar deze opgroeit met een hardleerse opvoeding in de criminaliteit en de gevechtsport met dank aan ‘Kungfu’ George (Tom Wu, die Hollywood en zijn nogal onlogische nood aan diversiteit dankt dat hij een vechtmeester mag spelen in een film die zich afspeelt in Britannië in de Middeleeuwen. Hetzelfde voor Djimon Honsou, die vast altijd wel es Lord Bedivere had willen spelen). Uit deze opvoeding onstaat de straatrat, ook wel de ruwe diamant (Watte, Guy Ritchie zal hoogstwaarschijnlijk ‘Aladdin’ regisseren!) genaamd Arthur. Gespeeld door Charlie Hunman, die de pech heeft sinds ‘Sons of Anarchy’ getypecast te worden voor een zekere rol, maar je zal hem en zijn looncheque vast niet horen klagen. Al deze gebeurtenissen volgen in het soort van videoclip-montage waar Guy Ritchie goed in is, maar het zou niet even geslaagd zijn zonder de bijzonder adrenaline gevulde soundtrack van Daniel Pemberton. Enfin, zoals die dingen gaan trekt Arthur Excalibur uit de steen en wat volgt is een leertocht om hem ermee te doen leren werken alvorens ‘resting bitch face’ Ambrosius oppermachtig zal worden. Dit met behulp van een mysterieuze Magiër (hint : het is niet Merlijn). Verwacht u niet aan teveel magie, blijkbaar zijn ze vooral goed in het beheersen van dieren (wat naar het einde toe toch best wat entertainende scènes oplevert. Als u hersensloos spektakel in een amusant jasje kan waarderen, zit u hier goed. Zolang u niet begint te zoeken naar historische correctheid of al te veel logica. En u moet ook tegen de nodige dosis CGI kunnen. Charlie Hunman is dan misschien geen Robert Downey Jr., maar hij steekt niet tegen in rol, hij valt ook niet bijzonder op (dat gaat op voor heel de cast, zelfs Jude Law). Ik zou hier verder kunnen gaan met een lijst voordelen en nadelen om heel de film te ontleden maar het komt hier op neer : dit is een amusante, testorongevulde versie van Koning Arthur voor de fans van ‘Snatch’ en ‘Sherlock Holmes’. Een aanrader voor fans van Guy Ritchie en/of Charlie Hunman. Ahja, en David Beckham maakt zijn acteerdebuut, de volle drie minuten. Helaas komt er hier ook tekst aan te pas.

Mijn score : 7,5/10