Arrival (2016)

oscar nominee 1

Alweer een prachtige film die ik heb gemist de vorige zomer, vanwege het feit dat hij na amper twee weken alweer uit de cinemazalen was verdwenen. Maar ik begrijp wel waarom, als ik naar de reclamecampagne keek, leek het precies alsof deze sciencefictionfilm één en al actie ging zijn. Het werk van regisseur Denis Villeneuve kennende, wist ik wel beter maar vele anderen gaan zich bedrogen gevoeld hebben na het zien van een trage, intelligente en intense sciencefictionfilm.

We maken kennis met taalkundige Louise die haar dochter verloren heeft en op ietwat sombere wijze door het leven wandelt. Zodoende maakt het landen van 12 ruimteschepen over de hele wereld minder indruk op haar dan op de rest van de wereld, die nog meer tilt lijkt te slaan dan gewoonlijk. Dat verandert als ze wordt gerekruteert door kolonel Forest Whitaker om tesamen met natuurkundige Jeremy Renner met de buitenaardse wezens te proberen te communiceren en hun bedoelingen te ontdekken. Eenmaal het hen lukt gaat de bal pas echt aan het rollen….

De eerste drie kwartier verlopen op een traag tempo en laten de sexy wetenschappers en onszelf kennis maken met de buitenaardse wezens en hun schip. Deze kennismaking is prachtig gemaakt, en toont de dreiging en verwarring van het onbekende, die de wetenschappers moeten overwinnen om deftig te communiceren met de buitenaardse wezens. Ondertussen toont de regisseur een wereldbeeld zoals we het kennen, waar we worden bedolven in een stroom van gebrekkige tot foutieve informatie, aangezien de media dezer dagen meestal op de gebeurtenissen die in de wereld springt met een drang om sensatie te creëren dan om te informeren.. Alsof de wereld nog niet genoeg doordraait is daar dan ook de sociale media, want iedereen met een Internetverbinding heeft zijn eigen stem (anders zou u deze review niet lezen) en net zoals helaas mensen in het echt zijn de mensen die het luidst roepen meestal onterecht het meest gehoord en is opruien en paniekzaaierij de norm. Onder dit sombere beeld van de buitenwereld probeert het team ondertussen te communiceren met de buitenaardse wezens en zodra dit hen en de andere elf teams lukt verandert de situatie op een niet zo positieve wijze. Deze film wijst er maar weer eens terecht op dat de grootste vijand van de mensheid de mens zelf is, een feit dat je ook kan ontdekken als je het ongeluk hebt van het nieuws te volgen…. Maar het tweede deel van de film oogt hoopvoller met een belangrijke boodschap voor zowel de wereld als Louise. Amy Adams geeft een Oscarwaardige prestatie (alhoewel ze daarvoor natuurlijk niet genomineerd was) als Louise, een vrouw die het gewicht van de wereld op haar schouders lijkt te torsen terwijl ze een wijnglas in haar handen heeft. Het communiceren met de buitenaardse wezens lijkt haar eindelijk een nieuw doel te kunnen geven dat haar leert omgaan met het verlies van haar dochter. Jeremy Renner is de ietwat vrolijkere natuurkundige van dienst die moet helpen de somberheid van Amy Adams haar personage wat tegen te gaan. Forest Whitaker geeft een kalme prestatie als kolonel die, voor de verandering in dit soort film, eens volledig akkoord gaat met zijn wetenschappers. De lul van dienst is dan ook Michael Stulhberg als agent Halpern, die hen altijd maar lijkt tegen te werken, zoals een echte regeringsbeambte…. Ook fantastisch in een kleinere rol is Mark O’ Brien als kapitein Marks, leider van de militaire escorte die de wetenschappers vergezelt en die in een aanleiding van kleine scènes een belangrijke rol speelt. Alles aan de film is prachtig gedaan, met een terechte Oscar voor geluidseffecten en de film slaagt erin toch nog eens een intelligente doordachte sciencefictionfilm in Hollywoodland te smijten. Hoewel ik grote fan ben van alle Star Trek en Star Wars die Hollywood te bieden heeft, is dit makkelijk de beste sciencefictionfilm van de laatste jaren die niet door Christopher Nolan is geregisseerd.

Mijn score : 9,5/10