LOGAN (2017)

logan-what-timeline-is-this

Korte omschrijving : ‘Versleten alcoholische limousine chauffeur maakt tocht door het land met seniele bejaarde en elfjarige moordmachine.’

Het kan met redelijke zekerheid gezegd worden dat het superheldengenre het laatste decennium extreem populair is. Dat de kwaliteit van deze films variëert is onvermijdelijk, het zijn er dan ook zodanig veel dat je niets anders kan hebben dan dat er ontzettend goeie tussen zitten en helaas, eveneens, ontzettend slechte. Maar Hugh Jackman is de enige die kan zeggen dat hij in negen superheldenfilms (van, natuurlijk, variërende kwaliteit, en waarvan twee van die films slechts een cameo) dezelfde fantastische acteerprestatie heeft neergezet als eentje van mijn (en waarschijnlijk vele andere) favoriete comic book-personages, James Howlett/Logan/Wolverine. En hoe goed is deze negende en laatste outing van de, ondertussen 49-jarige, Hugh Jackman? Tot mijn grote vreugde kan ik meedelen dat het misschien wel de beste film van alle negen is! Regisseur James Mangold probeerde met zijn vorige outing ‘The Wolverine’ al meer weg te trekken van het traditionele superheldengenre maar de film bleef uiteindelijk toch steeds terugvallen in traditionele superheldenfilm-clichés. Deze film die zich afspeelt in het ietwat sombere 2029 steekt ons in een wereld waar mutanten, inclusief X-Men, vrijwel uitgeroeid zijn en waar iedereen er nogal troosteloos bijloopt, inclusief Logan, die als beroep nu blijkbaar limousine chauffeur is en een bejaarde en gedrogeerde ‘professor’ Xavier verbergt tezamen met mede mutant Caliban (fantastisch gespeeld door Stephen Merchant, u misschien bekend van vele Britse komische series, meestal tezamen met Ricky Gervais). Xavier zijn kracht moet onder bedwang worden gehouden omdat deze onstabiel is geworden en levensgevaarlijk voor zijn omgeving. Logan zijn plan is genoeg geld opsparen om een boot te kopen en midden op zee te gaan leven, maar als een klein meisje tegen zijn wil aan zijn zorgen word toevertrouwd loopt alles nogal ferm in de soep en moet hij zich, ferm tegen zijn zin, weer voor de goede zaak gaan inzetten. Sinds Fox met ‘Deadpool’ heeft ontdekt dat ook een film met een R-rating (bij ons vanaf 16 jaar dus) ook een commercieel succes kan zijn, is dit de eerste keer dat er bloed aan Wolverine zijn klauwen mag hangen (iets waar ik, toegegeven, al acht films op wachtte). Wat in de voorgaande films buitensporig geweld was zonder merkbare gevolgen resulteert nu in een gigantisch bloedbad, wat realistischer oogt dan al de voorgaande films waarin Wolverine zijn klauwen op den duur soms op veredelde brievenopeners begonnen te lijken. Realistisch is trouwens de stijl waarin de regisseur en schrijvers de film willen presenteren, al was het maar door iedereen X-Men comics in hun handen te geven waardoor Logan maar een stuk of twintig keer kan herhalen ‘Dit zijn verhaaltjes, niet hoe het echt gebeurt.’. Dat ligt er soms misschien wel een beetje te dik op, maar niet zozeer dat het stoort. Hugh Jackman is zoals altijd fantastisch als Wolverine maar de meest opmerkelijke acteerprestatie is wellicht Patrick Stewart als een ietwat serieus verbitterde professor Charles Xavier, niet langer de statige mentor, maar een diepbedroefde ouwe man die bepaald geen blad voor zijn mond neemt. Ook Dafne Keane als de kleine Laura weet meer dan te overtuigen. Iedereen in de film trouwens. Een prachtig bitterzoet afscheid van Hugh Jackman zijn Wolverine en Patrick Stewart zijn Charles Xavier. En mogelijks eentje van de beste films van dit jaar.

Mijn score : 10/10