BETHANY (2017)

bethany-2017-horror-movie-poster

Had iemand me tien jaar geleden gezegd dat ik een horrorfilm ging bekijken met Shannen Doherty en Tom Green, dan had ik die iemand vast maar raar aangekeken. Hadden ze me er dan nog es bij gezegd dat ik hem ging gaan reviewen, dan zou ik vast beginnen lachen. En hadden ze dan nog erbij gezegd dat hij eigenlijk niet zo slecht is, dan was ik vast van mijn stokje gegaan …. En, hier zijn we dan!

Na het overlijden van haar moeder, trekken Claire en haar echtgenoot naar haar ouderlijk huis. Hoewel Claire al direct denkt aan verkopen, gaat haar liefhebbende echtgenoot niet akkoord. Dat had hij beter wel gedaan, want ze zijn er nog maar goed en wel of Claire krijgt al flashbacks naar haar vreselijke jeugd, met een tirannieke moeder die wil dat haar dochter perfect is, en haar thuis hield waardoor ze een denkbeeldig vriendinnetje genaamd Bethany bedacht. Wat volgt is een trage aanloop met vreemde gebeurtenissen, waaronder een lepel die maar niet op zijn plaats wil blijven liggen, een scène die vast griezelig moest zijn maar ongewild hilarisch is. Langzaam maar zeker blijkt dat Claire emotioneel niet echt stabiel is, want u ergeren aan het kauwen van uw echtgenoot is dan misschien niet zo vreemd, iedereen kan zich al eens ergeren aan het kauwen van iemand anders aan tafel, maar om vervolgens kakkerlakken in uw cornflakes te zien, is toch wel een serieuze stap verder. Langzaam maar zeker, hoe kan u het raden, lijkt de situatie te escaleren, en is de vraag, is Claire hopeloos waanzinnig of is Bethany dan toch niet zo denkbeeldig?

Het script is best geslaagd, voor mij was er niet echt iets nieuws aan, maar het blijft interessant genoeg om je aandacht niet te verliezen, zelfs niet tijdens de nogal trage eerste helft. De acteerprestaties zijn ook goed, het echtpaar Claire en Aaron worden gespeeld door nobele onbekenden Stefanie Estes en Zack Ward, die laatste schreef blijkbaar tesamen met regisseur James Cullen Bressack, ook al zo’n nobele onbekende, het script. En hoe zit het met de twee, ahum, grote namen in deze film. Shannen Doherty zet een puike prestatie neer als een kreng van een psychopatische moeder. Gezien haar reputatie op de set van ‘Beverly Hills, 90210’ en ‘Charmed’ is ze misschien wel helemaal niet aan het acteren en speelt ze gewoon zichzelf. Hoe dan ook, het is plezant om te zien. Tom Green, u misschien bekend van ‘Freddie got fingered’, ik hoop eigenlijk voor u van niet, en algemeen flauwe komiek uit de jaren 90, gaat het iets minder goed af als de psycholoog van het echtpaar. Deels dankzij het script want ik kan me niet voorstellen dat een professionele psycholoog bij zijn patiënten gaat dineren maar ook door zijn constante weigering, heel de film door, om zijn hipster/opa hoofddeksel af te zetten. Ik kan enkel maar speculeren dat hij misschien kaal aan het worden is? De CGI is afwisselend goed gedaan in kleinere momenten maar wanneer er grote effecten moeten gebeuren, ziet het er helaas zo nep uit als u in een B-film zou verwachten. Echt griezelig is het geheel nu niet bepaald, maar deze film is beter dan het gedrocht van een cover suggereert. Normaal in deze contreien vanaf april beschikbaar op uw digicorder en best eens een kijkje waard.

Mijn score : 6,5/10